از اولش میدیدم که تو یروزی میری

از تو چشات میخوندم قلبت پس میگیری

لیلی قصه ی من برو خدا به همرات

اگه ازم جدا شی پایون میگیره غمهات

دیگه بهت نمیگم دلتنگ خندهاتم

دیگه نمیشنوی تو عاشق اون چشاتم

ازین به بعد نمیشه زل بزنم تو چشمات

یا اینکه من بمیرم برای قطره اشکات

دوباره تنها شدم من موندم و غصهام

این سرنوشت من بود که قطع بشن خندهام

ازین به بعد منو تو با همدیگه غریبیم

اما خودت میدونی تو قلب هم عزیزیم

بدون تا اخر عمر برای من رفیقی

عجب قافیه ای شد غریبی و عزیزی

چقدر سخته عاشق کسی باشی که تو دلش جایی نداری.

چقدر سخته که بدونی غیر از آیینه هیچکسی تورو دوست نداره .

چقدر سخته به کسی فکر کنی که بهونه ای برای فکر کردن بهت نداره.

چقدر سخته که برای نگاه کردن به چشماش از چشمای غریبه بترسی.

چقدر سخته همیشه بترسی ازینکه شاید عشقت فردا دستات رها کنن.

چقدر سخته که ندونی چطوری دستاش بگیری که نه دستش درد بگیره نه دستات ول کنه.

چقدر سخته آرزوی گرفتن دستای کسی رو داشته باشی که آرزوی دستای یکی دیگرو داره.

چقدر سخته وقتی تو چشاش نگاه میکنی نتونی چشمات از چشاش برداری از ترس اینکه شاید فردا نگات نکنه.

چقدر سخته ...........خدایا هوام داشته باش تا زمین نخورم.

خیلی خوب نیست که بگم زیرفشارت کم میارم

دل به یه فرشتـــــــــــه ی زمینی بسته بودم اما

گفت که روزگــــــــــــار نمیذاره پیشت دووم بیارم

روزگار یواش برو پاهـــــــــــام شکستن بی مروت

لا اقل وایســـــــا بذار کفشـــــــــای پـــــــارم درارم

بین این همه بزرگ و کوچـــــیک و بلــــــــــندوکوتاه

چرا من فقط سزاوار شکســـــــــتن و عذابـــــــــم؟

بدجوری خســــــته شدم بسه شکنجه بی عدالت

نمیدونم تا به کی تو اینـــــــــجا من طاقت میـــــارم

سلام خدا بازم منم همون غریبه ی غریب

همون که خیلی غصه داشت هیچکسی خندش ندید

لطفا ببخشید که بازم سرتون درد میارم

امشب میخوام مثل یه ابر از دست دنیاببارم

یادم میاد یه روز شما یه نعمتی بهم دادین

یه نعمتی که مثلش به هیچکی جز من ندادی

اما من شکسته دل رنجوندمش با گفته هام

هم قدم اون نشدم الهی بشکنه پاهام

شاخه گل قشنگتون صبرش تموم شدو پرید

رفتشو از نگاهمو دستای سردمن برید

شما که تا حالا همه حاجتامو بهم دادین

اگه که رندی نباشه این چندتارم بهم بدین

خداتورو قسم میدم به جون هرچی شبنمه

نشه یروز من ببینم تو چشم اون پراز غمه

اگه بهم فکر میکنه مهوم کنید از روزگار

دوست ندارم جا بمونه مزاحمت هام یادگار

خلاصه هرچی خوبیه برای اون میخوام خدا

میخوام که هرچی غصه هست از قلب اون بشه جدا

بد جوری بدست دنیا و بدست تو شکســـــــــتم

اونهمه عشق وصداقت و به پات دادم ولـی تــــو

خیلی زود رفتی ومن تواوج خواستنت شکســتم

حالا از ارزوهــــــــــا سراغ خونت رو میگیــــــــرم

توهم از عاطفــــه ای که رفت بپرس چقدر اسیرم

راستی حال طوطـــــــی زخمی وکوچیکت چطوره

الهی برای زخــــــــــــمای رو صورتش بمـــــــیرم

حال بارون قشــنگ چشـــــــــــــمای نازت چطوره

چه شبایی تا ســـــــــــــــحر باهم باریدیم نازنینم

عزیزم شاخه های گلی که دادم نـــــــــــــــگه دار

بذارش رو سنگ قبرم اخه از دوریت میمیــــــــــرم

قول نمیـــــــــدم که بعد تو شبا تاصبح از تونگم                  یا اینکه راحت بخوابم .به آییــــــــــــــنه از تو نگم

راستی اییــــــنه گفت شاید بازم صداتو بشنوم                  بوسیـــــــدمش ازته دل چه خوبه اینرو میشنوم

یه روز میگفتی که اگــــه  روزی  بخوای تنها بری                 دلیل میاری تانگم تـــــــــــو عاشقی کم میاری

دلیل نداشتی ولی من اصـــــــلا نمیگم کم اورد                 فقط میگم که سرنوشت تو سرنوشتم غم اورد

گلم بازم بهت میگم تو خوش باشی منم خوشم                 بایادگاریت میخوابم صبحا به عشقــش پا میشم

 بازهم تنهايم!!!!

این منم.تنهای تنـــــها پوچ پــوچ

این منم.با بی کسی درحال کــوچ

این منم.از دار غــــــــــم  آویخته

این منم.با درد وغـــــــــم آمیخته

این منم.یک کودکی باخود غریب

این منم. بازیــــــچه دسـت فریب

خستگی قلب منو هیچکی نداشته نازنین

غربت بی حد منو هیچکی ندیده رو زمین

آرزوی دلم بودش که مال من باشی گلم

اما دلم نیومدش با غصه همدمت کنم

آخه خودت میدونی که من دارم از اینجا میرم

شاید که فردا نباشم تاسرراهت بمیرم

اگه یه روز دیدی که من رفتم دیگه نیومدم

بدون به خاطر دلت عشق خودم روپس زدم

بازم میگم دوست دارم عشقمو میکنم فدات

با اینکه سخته واسه من دیگه نمیزنم صدات

دیگه حتی بی کسی هم  دلم و   تنـــــها   گـذاشته

هرکســـی با تیغ زهریش  زخمـی رو دل ما کاشته

غــــــم ودرد همسفرامن آه و نــــــــــاله هم اتاقیم

انتظار تنـــــــــــــها امیدم تو شبــــــــای بی قراریم

انگاری خستگی خستست از دل شکســـــــته ی من

انگاری بارون دلش سوخت از صدای گریــــــــه ی من

نازگل

ببین رسیدم به کجا که اشک گرفته چشممُِ

غمها  شدن  عصای من.میبینی کار  دنیا رو

نمیخوام آهُ نالهام اشک توی چشما جمع کنه

ولی  نمیتونم   نگم  . آخه  دلم  خیلی  پره

میگفت اگه ستارهها آوار بشن روی سرم

نمیتونن عشق تورو دور کنن از توی سرم

همیشه باگریه میگفت.تاآخر پیشت میمونم

تمام  دنیامُ  میدم تا  بیشتر  پیشت  بمونم

یهو نفهمیدم چی شد دیدم که دست روزگار

گل  قشنگمو   گرفت. موندم  توکار  کردگار!

حالا میگم به روزگار مگه گناه اون چی بود

میون  گلهای جهان.نازگل من  اضافی  بود؟

آنقدر  بارانی   ام   بی   ابر   میگرید  دلم

در هوای چهره ات بی صبر میگردد دلم

گاه میگویم به او آخر چه میخواهی دلا

در هوای عاشقی وسرخوشی نالی چرا

گاه با فریاد گویم من چرا عاشق شدم

باز میگویم به آرامی که شکرت ای خدا

              غریبه
غریبه نه دور از همه مانده  است

نه تنهاودور از وطن  مانده   است

غریبه نه بی کس.نه بی همنفس

نه مرغی فکنده شده   در  قفس
 

غریبه  منم  بی  دورنگی  و  راز

منم عاشق عشق و شوق   فراز

غریبه  منم   ساکن   شهر   دور

منم پر  ز  شور  و  هیاهو   و  نور

             بهار

شاخه های هر درخت را

به شکوفه ها اجاره داده است.

آخرین خبر:

من هنوز زنده ام!.